|
|
|
|
KRÓLIK, ŚMIERĆ I KONKURS UJEŻDŻENIA
· · · powiększ
Konkursy ujeżdżenia istnieją naprawdę.
Są zawodami jeździeckimi, gdzie bardzo elegancko odziani jeźdźcy
zmuszają konie do "nadkońskiego" i bardzo nienaturalnego wysiłku.
Najważniejsza jest okrągła i ozdobiona kolorowymi wstążeczkami arena.
Na samym środku. Rozgrywa się konkurs. Nie ma wygranych.
- Królik
Królik jest propozycją bycia blisko, bez konieczności opowiadania sobie czegokolwiek.
Jest zorganizowanym sposobem starzenia się wykonawcy i widza. Skupieni na tańcu - który tworzy rytm obecności scenicznej w przestrzeni i czasie - starzeją się.
Jest obserwacją czasu, jego upływania i zorganizowania w kadencje. Bo musi on upłynąć, aby ruch stał się w przestrzeni i w umyśle widza.
Gaśnięcia - światła, ruchu, żywotności, życia.
Zużywania się.
Spektakl powstawał na zasadzie nieskrępowanego ciągu skojarzeń, pomysłów i wizerunków. Na przekór obowiązkowi myślenia i mienia koncepcji. Na przekór konieczności: pisania o spektaklu, dawania chwytliwych haseł, tłumaczenia się z czegokolwiek.
Podobnie jak Nawrotnik, Królik powstał w nietypowych i inspirujących wnętrzach warszawskiego studia fotograficznego Berlin, można go nawet uznać za pewnego rodzaju spin-off Nawrotnika.
| Choreografia i wykonanie |
Rafał Dziemidok |
| Przestrzeń i światło |
Ewa Garniec |
| Video |
Tomek Gogol |
| Muzyka |
Bongwater |
| Produkcja |
Staromiejski Dom Kultury
Studio Melon
|
| Rysunek |
Agnieszka Jatkowska
|
| Premiera |
25, 26, 27 stycznia 2008 |
|
|